چقدر هربار سعی میکنم احترامشونو نگه دارم
که چقدر همین اهمیت ندادنه که باعث میشه توهین نکنم
چقدر تمام تلاشمو میکنم که حرف نزنم
چقدر حرص میخورم تو خودم میریزم
مغزم انگار کثیفه انقدر حرف نگفته توش هست
دلم میخواد دربیارمش بگیرم زیر شیر آب بشورمش
واسم دیگه مهم نیست که نمیدونن حتی
کاش یه کم بمیرم
برچسب:
نویسنده: یلدا رنجبر